Invictus by Sir William Henley

Out of the night that covers me,

Black as the Pit from pole to pole,

I thank whatever gods may be

For my unconquerable soul.

In the fell clutch of circumstance

I have not winced nor cried aloud.

Under the bludgeonings of chance

My head is bloody, but unbowed.

Beyond this place of wrath and tears

Looms but the Horror of the shade,

And yet the menace of the years

Finds, and shall find, me unafraid.

It matters not how strait the gate,

How charged with punishments the scroll.

I am the master of my fate:

I am the captain of my soul. 

“ O Death, where is your victory? O Death, where is your sting? Victory came through my Lord Jesus Who walked on the front line of battle, Keeping the arrows away, With no knowledge from this wounded soldier Who in the foxhole lay. Jesus is my victor, and to him shall I Be faithful unto death.

Kaleidoscopic Diaspora

           

               
                   Inside the World of our universities, and colleges, there are all sorts of types of students. There are some students who listen to music while inside the classroom, some talk to each other loudly, and other students who goof around with other students.
                   According to Dr. Jose Rizal, education is important . Well, yes it is important that it leads people to pursue their dreams, but now, only some students have the privileged to finish the education system. Due to the lack of books, financial capability, number of teachers, and classrooms, that can accommodate the students' learning process, and their understanding of subject lessons.
                   The budget for the education sector here in the Phillippines is insufficient to support the education system. This is reality however, the reality is, we rely on the government to help fund the education sector. If we really want to be a student whose grades are excellent, let us help ourselves in finding a way for us to study through the use of books, by using the internet, and other resources.
                   

                 Now the world of education in the 21st century, is what we refer to as the Flatworld. This Flatworld is our world of technology where it now easy to communicate with other people in other countries through globalization.  This includes having a battlefield in education.
                 Every year, every university in the world are rank, according to the standards of education in their respective countries. Now, the philippines is starting to become part of the Flatworld. Yet, our education is down, and we struggle. We should remember that we should persevere, we don't know what will happen in the next 150 years.  
                                                 

OFW:Bayani ng Pamilyang Pilipino

Pilipino, makapagsarili,

pero makapamilya.

Masipag, pero hindi buo.

Saan ba patungo tayong mga Pilipino?

             Pagsariwa ko sa buhay nating mga Pilipino bilang OFW o Overseas Filipino Worker, ay nasa pananaw na maituturing kong bayani ang mga OFW. Isang Pilipino, na iniisip na iangat ang sinusuportahang pamilya sa pamamagitan ng pera, pero pag kulang pa rin ito, nababaon din tayo sa mga utang na minsan mabigat sa bulsa. 
             Nakapanlulumo na realidad ay, ibang lahi, ang tingin sa atin na tayo ay Sick Man of Asia. Panahon na para isaayos natin ang bansa natin, na hindi tayo magpapakaalipin sa lahat ng lahi. Hanap natin ay makapagtrabaho tayo sa ibang bansa. pero ang resulta nito ay pagkasira ng koneksiyon natin sa ating mga pamilya, at mga mahal natin sa buhay. 
             Hindi madali na maisasaayos natin, kasi kalangan matulungan natin ang mga kababayan natin na mga pulis, streetsweeper,  tambay sa kanto, mga kamag-anak natin, streetchildren, at lahat tayo na nasa bansang Pilipinas. Kung ating maiaayos rin ang ating mga pag-uugali, matanggal na ang ang ating colonial mentality, crab mentality, at mauna ang ating pagkakaisa na may pagkakaintindi sa sitwasyon natin ngayon, siguro mas bibilis ang proseso natin, na tayo ay uunlad. 
              Kung makakamtan natin ito, hindi na tayo marahil dadaan pa sa butas ng karayom na paraan para mabuhay ang ating mga pamilya. 

Here I Am to Worship

   Light of the World, You stepped down into darkness, 

 you opened my eyes, let me see.

Beauty that made this heart adore You, 

hope of a life spent with You.

Musika sa Buhay ng Isang Pilipina

           Musika, masarap mapakinggan,  
           Musika nagpapadala ng damdamin,
           upang makagawa ng kanta.  

         
          Ako ay minsan kumakanta at minsan sumasayaw na rin. Nahiligan kong gawin ito noong ako ay siyam na taong gulang pa lamang, at taon iyon ng 2001. Palaging nasa videoke kami pag may family gathering, o kaya birthday. Nagenjoy ako kumanta noon ng themesong ng Titanic "Life Will Go On". Ito ang nagpasimula sa akin na pilitin abutin ang matataas na tono ng kanta.  
          Ang kahalagahan ng musika, ay nakakalabas ito ng damdamin. Sa pagtutula, Kundiman, at iba pang klase ng kanta. Therapy na rin ito sa mga taong may karamdaman, lalo na pag galit ka sa mga tao, pati na rin pag masaya ka.
          Minsan nga nagdadala ito ng ginhawa, kasi para maiwasan ang mastressed mula sa mga problema sa buhay. Tila nagbabago na rin ang musika at mas lalo pa itong pinapahusayang ritmo sa lahat ng parte ng musika. Kung wala ang musika sa buhay ng lahat ng tao, wala na mangyayaring makakapaggawa ng mga kanta, at pag nawala ang musika, wala na makakapagsulat ng musika. 
           Hindi na gagana ang mga instrumento, malungkot na rin ang mga tao sa mundo pag wala ang musika. Alam ko na hindi matatapos ang bawat araw ng sinuman na hindi makakapagkinig ng musika. Maipapatuloy ng sinumang tao, ang pagtuklas sa abilidad niya sa larangan ng sining, pagsasayaw, at pagkakanta.
          

Dumating Ang Araw

Dumarating na ang araw,

magpapabago sa mga pananaw natin,

mga dating naglalakad sa dilim,

ngayon, pasanin na ang dala.

Nangangarap tayo maglakbay sa paraiso,

kasama ang diyos.

Mahirap man ang lakbayin,

lahat nito ay makakamtan natin.

Tayo, ngayon nangangarap ring lumipad,

sa kalawakan na nagniningning.

Dumating na ang araw natin,

naniniwala tayo na hindi tayo mawawala sa panahon.

Nakatadhana, nakatadhana,

na ito ang panahon natin.

Panahon ng ating pagusbong.